Co cię nie zabije, to cię wzmocni

Przez tysiąclecia ludzie nauczyli się metodą prób i błędów, które rośliny są dobre do jedzenia, a których najlepiej unikać. Najczęściej wzorcem był „jadłospis” zwierząt.

Wiadomo – muchomora się nie je, ani cebulek kwiatów czy śnieguliczek, ale - o dziwo! - niektóre jedzone na co dzień produkty, mogą wyprawić człowieka na tamten świat.

Dendrocnide moroides

              Jest to roślina z rodziny pokrzywowatych. Występuje w Australii, zwłaszcza w stanie Queensland, poza tym na Wyspach Korzennych i w Indonezji. Rośnie w lukach lasów deszczowych i w innych miejscach nasłonecznionych, osiąga wysokość nawet 4m. . Posiada bardzo niebezpieczne włoski parzące, powoduje przy dotknięciu silne pieczenie i ból, u ludzi mogący się utrzymywać przez wiele dni, a nawet miesięcy. Włoski przenikają także przez odzież. W przypadku poparzenia zalecane jest usuniecie włosków z poparzonej skory, np. przy pomocy wosku. Niektóre, zamieszkujące Australię gatunki zwierząt są odporne na poparzenia, a nawet żywią się tym gatunkiem rośliny.

             Nie odnotowano śmierci człowieka w wyniku poparzenia, ale świnie, konie, psy wyzionęły ducha. 

Cykuta

             Jest to jedna z najbardziej znanych roślin trujących w historii, ponoć po jej zażyciu zmarł Sokrates. Wszystkie części rośliny zawierają alkaloid (koniina), któy powoduje bóle brzucha, wymioty i postępujące porażenie ośrodkowego układu nerwowego. Znana jest też pod nazwami - kasza diabła, trujący bób lub zatruta pietruszka. 

Jabłka

             Jeśli co do zdrowotnych właściwości jabłek nie ma wątpliwości, to od pestek trzeba się trzymać z daleka. Zawierają glikozydy cyjanogenne, duża ich ilość może spowodować nawet zgon. 

 

Fasola Castor (rącznik)

             Nasiona zawierają wysokie stężenia rycyny, jednej z najbardziej toksycznych substancji. Jest tak zabójcza, że może być stosowana jako broń biologiczna i jest sklasyfikowana jako broń masowego rażenia. Jedno ziarno może zabić dorosłego cz łowieka w ciągu kilku minut.

            Rącznika jest często uprawiane w celach dekoracyjnych.

Wilcza jagoda

            Gatunek rośliny z rodziny psiankowatych (Solanaceae). Ma wiele nazw zwyczajowych: wilcza wiśnia, wilcza jagoda, psinki, leśna tabaka, belladonna. Występuje w Europie, Afryce Północnej, Azji Zachodniej. W Polsce także roślina uprawna i dziczejąca.

           Nazwa mówi wszystko - zarówno liście i jagody tej rośliny są bardzo toksyczne. Ma długą, barwną historię stosowania jako trucizny. Z rodziną psiankowatych spokrewnione są również ziemniaki, pomidory, bakłażany i papryka chili. Wszystkie te rośliny zawierają toksyny, zazwyczaj w liściach

Raczej zabiją niż wzmocnią

           Zabić może ssak, ryba, wąż, pają czy nawet żaba. Wszystko co lata, pełza czy pływa. Jak ktoś ma pecha, to mu w drewnianym kościele cegła spadnie na głowę. Są jednak stworzenia, które wiodą prym wśród swoich gatunków, to urodzeni mordercy-trucicele. 

Osa morska

Ta meduza, gatunek parzydełkowca, uważana jest za najbardziej jadowite zwierzę na świecie. Przypisuje się jej śmierć prawie 6 tys. osób (od 1954 r.) W latach 1886–1996 udokumentowano 63 przypadki śmiertelne.

Ma wielkość piłki do koszykówki. W jednym z około 60 czułków (każdy o długości do 5 metrów) znajduje się ilość trucizny wystarczająca do zabicia nawet 60 dorosłych ludzi, co daje … 60 x 60 = 3600 … potencjalnych ofiar.

Trucizna atakuje jednocześnie skórę, system nerwowy oraz serce, co może prowadzić do śmierci w czasie zaledwie kilku minut.

Żyje u północnych wybrzeży Australii oraz w sąsiednich tropikalnych wodach przybrzeżnych Oceanu Indyjskiego i Spokojnego, ale spotykana jest także w południowo-wschodniej Azji. 

Wałęsak brazylijski

Te pająki żyjące w tropikalnej części Ameryki Południowej i Północnej są członkami rodziny Ctenidae – pająków wędrujących. „Wałęsają się” po podłożu dżungli zamiast zajmować się tkaniem sieci gdzieś na drzewie, stąd ich nazwa. Ostatnio spotkać je można nawet w miastach.

Wałęsaki brazylijskie zostały zapisane w Księdze Rekordów Guinessa w 2007 roku jako najbardziej jadowite pająki na świecie i są uważane za przyczynę najczęstszych śmierci ludzi ukąszonych przez pająki. Wytwarzany przez nie jad ma podobny skład jak wydzielina słynnej „Czarnej wdowy”. Powoduje silny ból, zimne poty i nieregularne bicie serca. Uważa się, że w latach 1970-1980 te pająki były odpowiedzialne za hospitalizację około 7.000 ludzi w południowej Brazylii.

Toksyna Tx2-6 znajdująca się w ich jadzie stawia na baczność wacka lepiej niż Viagra, więc trwają badania by ją wykorzystać jako lek.  

            Opisano osiem gatunków wałesaków. Rozstaw nóg tych pająków może dochodzić do 10-13 cm, długość ciała wynosi od 17 do 48 mm.

Tajpan pustynny

Najbardziej jadowity wąż na świecie. Pojedyncze ugryzienie zawiera wystarczającą liczbę jadu, aby zabić 100 dorosłych ludzi lub 250 000 myszy. Jego jad jest 200-400 razy silniejszy od jadu zwykłej kobry. Trucizna zawarta w jadzie może zabić dorosłego człowieka w 45 minut.

Na szczęcie wąż ten jest bardzo płochliwy, raczej ucieka niż atakuje. Jeśli tylko może – ucieka. Żyje na pustynnych terenach Australii i podobno do tej pory nie odnotowano śmiertelnego ukąszenia. . Wszystkie znane ugryzienia nastąpiły z winy człowieka i zostały uleczone.

Szerszeń azjatycki

To największy, najbardziej agresywny i jadowity ze wszystkich szerszeni i os na świecie. Występuje głównie w górach w Japonii, ale można je też rzadziej spotkać w Korei, Chinach, Nepalu, Indiach, Tajlandii i Sri Lance. Każdego roku zabijają one kilkudziesięciu ludzi. Jego jad jest tak silny, że rozpuszcza ludzką skórę i mięso.

Grupy 20-30 szerszeni atakują bez skrupułów także pszczele pasieki. Jeden szerszeń podczas takiej akcji zabija ponad 1000 pszczół! Gdy wszystkie pszczoły są martwe, szerszenie zjadają ich larwy. Pszczoły japońskie się wycwaniły i potrafią się bronić. Część z nich ginie, ale ul ocaleje. 

Jadowite żabki

Za najjadowitszego płaza na świecie uważany jest drzewołaz złocisty – niepozorna, kolorowa żabka, zamieszkująca lasy Ameryki Środkowej i Południowej. Jad wydzielany przez jej gruczoły grzbietowe zawiera batrachotoksynę, 250 razy silniejszą od strychniny. Do zabicia człowieka wystarczy zaledwie 0,00001 grama tej substancji. Śmierć następuje wskutek paraliżu mięśni, zaburzeń pracy układu krążenia i oddechowego.

Indianie z Ekwadoru wykorzystywali jad drzewołaza do zatruwania strzał, które dzięki temu mogły powalić zwierzę wielkości bawołu. 

Trujące ptaszki

Zaskoczeniem dla naukowców był fakt, gdy okazało się, że batrachotoksyna występuje także u innych zwierząt, w tym u nowogwinejskich ptaków z rodzajów Pitohui i Ifrita. Trucizna znajduje się w całym ich ciele, ale szczególnie dużo wykryto jej w skórze i piórach. Skutecznie zniechęca ona ptasie pasożyty, ale może też zaszkodzić człowiekowi.   Ornitolodzy, którzy mieli częsty kontakt z tymi ptakami, cierpieli na silne podrażnienie dróg oddechowych.

Badania wykazały, że batrachotoksyna nie jest jednak produktem zwierzęcym. Wytwarzają ją bakterie, połykane zarówno przez żaby, jak i ptaki czy niektóre ryby.

Nie powinno to dziwić – najsilniejsza znana nauce trucizna to botulina, produkowana przez laseczki jadu kiełbasianego (Clostridium botulinum). Śmiertelna dla człowieka dawka to zaledwie 70 mikrogramów podanych doustnie (dożylnie wystarczy ułamek mikrograma).

Chyba nie trzeba dodawać, gdzie można się na nią nadziać.