Na ratunek Nike z Samotraki

Paryski Luwr, poprzez Internet, zwrócił się z prośbą o dofinansowanie ratowania słynnej rzeźby Nike z Samotraki. Potrzebne jest około 1 mln euro. 

Rzeźba pochodzi z okresu hellenistycznego z III lub II wieku p.n.e.. Postać Nike ma 2,40 m wysokości, a ze skrzydłami 3,28 m. Jej twórcą był prawdopodobnie Pytokritos z Rodos. Uważa się, że mogła być symbolem zwycięstw odniesionych przez Rodyjczyków w wojnie z Antiochem III. Prawdopodobnie znajdowała się na dziobie jakiegoś okrętu. Została odnaleziona w 1863 r. na greckiej wyspie Samotraka przez francuskiego archeologa-amatora Charlesa Champoiseau. Razem z podstawą w formie dzioba statku, ma wysokość ponad 5 m. Statek wykonany jest z szarego marmuru, sam posąg z marmuru paryjskiego.  To jeden z najcenniejszych eksponatów paryskiego muzeum. 

Podobizna tej rzeźby posłużyła jako logo serii „Nike" wydawnictwa Czytelnik.

Problemem jest to, że coraz bardziej zmienia kolor. Biały marmur obecnie ma barwę szaro-beżową. Renowacja potrwa blisko rok, planuje się również odnowienie schodów Luwru, które znajdują się u stóp tej monumentalnej rzeźby.

Prywatni sponsorzy i firmy wyłożyły już trzy miliony euro, ale to ciągle za mało. Dyrekcja Luwru stworzyła specjalną stronę internetową „Wszyscy jesteśmy mecenasami sztuki!”, licząc na datki internautów.

Sponsorzy, ci najhojniejsi, będą później m.in. zapraszani na prywatne wizyty do Luwru lub zostanie im zaproponowany roczny, bezpłatny wstęp do muzeum.

Najdziwniejsze muzea - od korkociągów, przez żołnierzyki po bandytyzm

            Włochy są krajem często i chętnie odwiedzanym przez turystów. O zabytki człowiek się wręcz potka, nęcą również liczne muzea, niekiedy tematycznie wręcz odlotowe.

Trafić można na takie osobliwości jak m.in. muzeum korkociągów, butów sportowych, kominiarskich szczotek czy bandytyzmu.

 

            W mieście Imperia w Ligurii zwiedzić można muzeum włoskiej piosenki, jak również muzeum drzewa oliwnego i cywilizacji w okresie 6000 lat.

             W Mediolanie znajduje się imponujący zbiór komiksów z całego świata.

 

             Również w Mediolanie zwiedzający mogą podziwiać imponującą kolekcję maszynek do golenia, a w Barolo, gdzie produkuje się znakomitego wina, zbiór korkociągów.

             Turyści z całej Europy przybywają do Ferentillo w Terni, by obejrzeć stosunkowo mało znanego muzeum mumii.

            W Oristano na Sardynii jest muzeum czarownic.

 

              W Modenie znajduje się muzeum zbieranych naklejek do albumów, wydawanych przez słynne na całym świecie wydawnictwo Panini.

              W Trieście, gdzie często wieje porywisty wiatr bora, osiągający prędkość ponad 100 km na godz., urządzono muzeum wiatrów.

 

              Muzeum w Neapolu, dedykowane jest najsłynniejszym tamtejszym aktorom, w tym kultowemu komikowi Toto.

              W Treviso, w 13 salach prezentowana jest wystawa obuwia sportowego (ponad dwa tysiące par!), począwszy od XIX wieku.

             Niedaleko miasta Macerata znajduje się muzeum kłusa końskiego. Zgromadzono w nim setki plakatów, obrazów i zdjęć.

 

              W muzeum koło Caserty można poznać historię gladiatorów, a to Genua oferuje zwiedzanie archiwum historycznego reklamy, a w nim najstarsze, pionierskie plakaty i ulotki.

 

              Przez dzieci, ale również przez dorosłych, masowo odwiedzane jest muzeum lalek w Varese na północy Włoch. Jest ono jedno z największych w Europie.

            Dla małych i dużych chłopców propozycję ma muzeum ołowianych żołnierzyków w Bolonii. Kolekcja liczy 12 tysięcy figurek.

 

            Jedną z najbardziej dziwnych ekspozycji jest muzeum rozbojów i bandytyzmu, które mieści się w Latinie, w środkowych Włoszech. Przedstawia ono historię tej plagi, rozpowszechnionej szczególnie w latach 60. XIX wieku.

           W tym samym mieście znajduje się muzeum Latina Piana delle Orme, w którym eksponuje się „trzy w jednym”. Jest to historia udziału Włoch w II wojnie światowej (figurki żołnierzy, broń i sprzęt), stare zabawki i lalki.

            Nic tylko zwiedzać! Może to i bardziej sensowne, niż rozdeptywanie w tłumie turytów starożytnych zabytków, szczególnie, gdy pada. We Włoszech też to się zdarza!