Nowa twarz, nowe życie

            „Upiększające” operacje plastyczne to już normalka. Czasem jednak ingerencja chirurga jest niezbędna, by umożliwić w miarę „normalne” życie. 

              25-letni Dallas Wiens z Teksasu, trzy lata temu został porażony prądem i spaliło mu całą twarz. Cud, ze przeżył. Chirurdzy przeprowadzili 20 operacji ratujących życie, później zespół 30 lekarzy Bostonie przez 15 godzin prowadził innowacyjną operację przeszczepu twarzy. Jest szansa, że będzie nawet widział.

Uważa się, że jest to pierwsza operacja tego typu na świecie. 

               Rekonstrukcję twarzy przeszła również Charla Nash, która została zaatakowana przez szympansa w 2011 r. Przeszczep twarzy przeprowadzono w tym samym szpitalu.

                  Carmen Blandin Tarleton miała przeszczep w lutym tego roku, po doznaniu rozległych oparzeń chemicznych, gdy mąż oblał ją ługiem. Operacja trwała 15 godzin (przez 10 lat przeszła 60 innych operacji). Również w Bostonie!

               Przeszczepu twarzy dokonano również w Polsce, w tym roku. Pacjentem był 33-letni Grzegorz G., który w wyniku wypadku (maszyna do cięcia kamieni doszczętnie pokiereszowała mu twarz) walczył o życie. Był to pierwszy przypadek na świecie, gdy operacji dokonano wyłącznie ze wskazań życiowych. Przeszczep wykonano w gliwickim Centrum Onkologii.

              Na świecie przeprowadzono dotąd łącznie 26 przeszczepów twarzy. Ocenia się, że w samej Polsce, takiej pomocy może potrzebować ok. 100 osób.

Nowa twarz, nowe życie

Amerykanin Richard Lee Morris (obecnie 38 lat), w 1997 r. chciał popełnić samobójstwo. Był narkomanem, nie potrafił sobie poradzić z nałogiem. Włożył lufę pistoletu w usta i pociągnął za spust. Przeżył, ale straszliwie okaleczony. Doznał obrażeń szczęki, zębów i języka. By go uratować i jako tako „połatać” chirurdzy pracowali 36 godzin.

Przez następne 14 lat żył jak pustelnik, ludzie na jego widok odwracali wzrok. 

              W zeszłym roku pojawiła się dla niego szansa – cykl operacji twarzy (przeszczepy) w Maryland Medical Center w Baltimore. Przez ponad rok trwały wysiłki chirurgów i skończyły się niesamowitym sukcesem. Ostatnio Richard Lee Morris na nowo nauczył się jeść, mówić, golić, a nawet umył zęby.

             Dawcą tkanek i narządów (m.in. język) potrzebnych do przeszczepów był 21-letni Jozue Aversano, którego na przejściu dla pieszych potrącił samochód i w wyniku obrażeń zmarł.

Kobieta piękna jest

           Co kraj, to obyczaj. Są sztuki piękne i piękne sztuki. Każda potwora znajdzie swojego amatora. Jeden lubi ogórki, drugi ogrodnika córki. Małe, duże, grube, chude, biuściaste i płaskie. 

 

Europa i USA

              Europejki i Amerykanki wzorce urody czerpią z kolorowych gazet i filmów rodem z Hollywood. Świat mody (w pojęciu co jest na topie), portale plotkarskie i „bywanie” celebrytów określają trendy i stosowne „poprawki”, czasem chirurgiczne. Wzorcem zdaje się być kobieta szczupła w biodrach, zadbana, dobrze ubrana i ze świetnym makijażem. Biust (każdy!) powinien być wyeksponowany jak tylko można! Dobrze przyjęte jest ciągłe mówienie o diecie, ale co sezon każdej innej, zgodnie z modą. 

 

Akha, Tajlandia

               Charakterystyczną cechą kobiet należących do grupy etnicznej Akha jest noszenie wyszukanych, kolorowych nakryć głowy. Dość ciekawe jest ich podejście do uzębienia – im bardziej czarne zęby, tym lepiej. Taki efekt kobiety uzyskują przez żucie betelu, produktu uzyskiwanego z palmy areki. 

 

Wenezuela, Ameryka Południowa

              Najbardziej pożądane są „pełne” kobiece kształty, a szczególnie ceniona jest duża „żopa”. To jakby sygnał do mężczyzn o gotowości do rodzenia dorodnego potomstwa. Bardzo popularne są w Wenezueli operacje powiększania pośladków i „pompowania” biustu. Ubiór ma podkreślać „zmysłowość”. Popularne są obcisłe dżinsy odsłaniające stringi. 

 

Himba, Namibia

               Kobiety plemienia Himba są atrakcyjne „z urodzenia”. Pełne piersi, kształtne pośladki i atrakcyjna figura - mieszczą się w kanonie europejskiego piękna. Chętnie jednak stosują różne upiększające zabiegi. Ogólnie przyjętym zwyczajem jest smarowanie skóry mazią z tłuszczu i wyciągu z roślin. Kobiety smarują nią całe ciało oraz włosy - po rodzaju uczesania można poznać, czy kobieta jest dziewicą, wdową, czy jest zamężna. Panny warkoczykami zakrywają twarz, by nie „kusić” mężczyzn. 

 

Japonia

             Japonki często stylizują się na podlotki. Szczupła, filigranowa sylwetka, podkolanówki, krótka spódniczka, obcisła bluzeczka, makijaż i włosy spięte kokardkami – to obraz „kusicielki”. Japończycy nie lubią dużego biustu, to jest passe.

 

Masajowie, Tanzania, Kenia

             W ocenie „fachowców” Masajki są jednymi z najbardziej atrakcyjnych kobiet w Afryce. Ich cechą charakterystyczną jest ogolona głowa oraz kolorowe koraliki, które noszą jako kolczyki. Skutkiem tego ich uszy stają coraz dłuższe i dłuższe. 

 

Mursi, Etiopia

               Kobiety z etiopskiego plemienia Mursi nawet bez botoksu imponują „dużymi” ustami. Już w młodym wieku przekłuwają dolną wargę i w otwór wkładają coraz to większe drewniane kręgi. Po kilku latach ich usta mogą sięgać nawet do brody. Zależność jest prosta jak konstrukcja cepa - im większy krążek, tym panna bardziej atrakcyjna.

 

Padaung, Tajlandia

            Ich znakiem rozpoznawczym są złote obręcze zakładane na szyję. Zaczynają „zdobić się” w wieku 5 lat, potem dokładają kolejne krążki. Szyja się wydłuża i wydłuża, a ilość obręczy decyduje o atrakcyjności.

Nowe dziecko Gerbera

           Twarz dziecka na produktach Gerbera znana jest już od ponad 80 lat. Logo firmy wykonano, gdy dziewczynka Ann Turner Cook, miała kilka miesięcy. W 1927 roku artystka Dorothy Hope Smith, przyjaciółka rodziny Cook, sportretowała Ann, a rok później rysunek wygrał konkurs organizowany przez producenta dziecięcych smakowitości.

               Obecnie Ann Turner Cook ma 87 lat. 

             Firma zdecydowała, że pora na zmianę wizerunku. Nową twarzą Gerbera będzie 8-miesięczna Mary Jane Montoya, która w konkursie pokonała 300 tys. maluchów. Rodzice dziewczynki dostali 50 tys. dolarów. Całą kwotę od razu wpłacili na konto dziewczynki, z przeznaczeniem na przyszłą edukację.

Nowa twarz, nowe życie

               Historia Afganki Aeshy Mohammadzai została po raz pierwszy ujawniona przez magazyn Time, w sierpniu 2010 roku.  Na okładce opublikowano jej wstrząsające zdjęcie, którego autorką est pochodząca z RPA Jodi Bieber. Artystka zdobyła już osiem nagród w konkursie World Press Photo. Była też w składzie jury w 2008 roku. W swoich pracach skupia się na tematach trudnych - przede wszystkim problemach osób zamieszkujących Afrykę, szczególnie kobiet.

            Za zdjęcie Aeshy Mohammadzai w 2011 r. otrzymała główną nagrodę w World Press Photo. Stało się ono symbole walki o równouprawnienie kobiet w krajach muzułmańskich.

            Aesha Mohammadzai, gdy miała zaledwie 12 lat, została przez ojca wydana za bojownika talibów. W ten sposób spłacił swój dług. Nowa rodzina traktowała ją w sposób poniżający i okrutny, urągający pojęciu człowieczeństwa. Spała w stajni ze zwierzętami, była bita i zmuszana do najcięższych prac. Nie mogła tego znieść i w końcu uciekła od męża. Została jednak schwytana i na pięć miesięcy osadzona w wiezieniu. Sędzia w wyroku zaznaczył, że po odbyciu kary ma wrócić do męża. Tej samej nocy zabrał ją w góry. Związał ręce i nogi i jako karę za nieposłuszeństwo, obciął nos i uszy.  Została tam pozostawiona na pewną śmierć. Jakoś dotarła do domu dziadka, a ten pomógł jej przedostać się do amerykańskiej placówki medycznej. Opatrzono jej rany i przebywała tam przebywał dziesięć tygodni.

 Potem przetransportowano ją do tajnego schronu w Kabulu, a w sierpniu 2010 r. organizacja charytatywna zorganizowała 18 -letniej Aeshy Mohammadzai przelot do USA, gdzie przez 16 miesięcy przebywała w wojskowym centrum medycznym  w Bethesda. Później zajęła się nią nowojorska organizacja charytatywna  Women for Afghan Women. Wspierała ją finansowo i znalazła jej nową rodzinę. Po raz pierwszy Aesha Mohammadzai mogła uczęszczać do szkoły i uczyć się, co było jej marzeniem. 

               W tym roku amerykańcy chirurdzy przeprowadzili rekonstrukcję twarzy Aeshy Mohammadzai. Pod skórą na czole umieszczono powłokę silikonową, którą stopniowo wypełniono płynem w celu odtworzenia nosa. Wykonano również przeszczepy z  przedramion, tworząc zewnętrzną warstwę i dolną część nosa. Rany goją się bardzo dobrze i Aesha, gdzie tylko może, podkreśla swoją wdzięczność. Jest teraz szczęśliwa. 

            ONZ szacuje, że prawie 90 procent kobiet w Afganistanie cierpi wskutek przemocy w małżeństwie i rodzinie.