Drugie życie martwej natury

             Martwa natura jest odwiecznym tematem zarówno malarstwa jak i fotografii, w zasadzie od jej zarania. Podejście do tematu może być różne, ale wcale nie musi być sztampowe. Wbrew malkontentom, narzekającym na zasadzie - wszystko już było - osiągnąć można znakomite, świeże, wręcz fascynujące efekty.

 

Fotografie pochodzą z galerii SwiatObrazu.pl

             Najważniejsze wydaje się być podejście do tematu, odwaga i … „malowanie światłem”. Trzeba patrzeć, by widzieć. Nie o to chodzi, by złapać króliczka, ale by gonić go!

Malowanie ciałem – emocje organicznego ruchu

           Heather Hansen mieszka w Nowym Orleanie, łączy rysunek z działaniem parateatralnym. Widzowie mogą na żywo oglądać powstanie obrazu, który „rodzi się” z jej ciała. Ono bowiem, a nie pędzle, jest jej narzędziem pracy. 

 

 

             Używa węgla i pasteli, a efekt jej działań jest zaskakujący. Heather Hansen wpisuje się w nurt określany jako „action painting” (malarstwo akcji). Artysta szuka swoich organicznych ruchów, których odbicie na papierze jest jednocześnie „sztuką” i „działaniem” pod wpływem chwili i emocji.

Surrealistyczny świat Jacka Yerki

            

            Jacek Yerka (właśc. Jacek Kowalski), ma 62 lata, a urodził się w Toruniu. W 1976 r. ukończył Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W pierwszych latach po studiach projektował plakaty pokazywane na wielu wystawach, a od 1980 r. poświęcił się malarstwu. Jego prace to surrealistyczne, bajkowe kompozycje i pejzaże. 

            Yerka zainspirował swoimi pracami autora fantasy Harlona Ellisona do napisania 30 krótkich opowiadań, które wraz z obrazami Yerki złożyły się na publikację „Mind Fields”. To samo amerykańskie wydawnictwo „Morpheus Intenational” wydało album „The Fantastic Art of Jacek Yerka”. Przygotowało również retrospektywny album obejmujący całą twórczość Jacka Yerki „Fields of Vision”. W 1995 r. artysta został laureatem prestiżowej „World Fantasy Award”, wybranym spośród 260 nominowanych do niej artystów. Jego obrazy wykorzystywane są także do celów filmowych. Amerykański producent filmowy Rene Daalder zaprosił Jacka Yerkę do współpracy przy filmie „Stawberry Fields”, gdzie podkładem muzycznym dla obrazów są piosenki Beatlesów. 

 

              Nie jest to pierwsza przygoda artysty z muzyką. Jest on m.in. autorem okładki i grafiki w książeczce płyty Seweryna Krajewskiego - „Lubię ten smutek”.

Body art Hikaru Cho

             Japonka Hikaru Cho, studentka tokijskiego Musashino Art University, w ramach projektu Amnesty International stworzyła serię zdjęć „Moje ciało, moje prawa”.

        

       Artystka najlepiej się czuje w body paintingu (malowanie ciała). Są to fotografie jej prac 3D, wykonanych za pomocą farb akrylowych.

              Ciało ludzkie jest dla Hikaru Cho blejtramem, a efekty jakie uzyskuje budzą podziw na całym świecie. Zacierają się granice między rzeczywistością a iluzją, niecodzienne zestawienia budzą niepokój, ale z drugiej strony otwierają jakby „trzecie oko” oglądu rzeczywistości. 

 

 

             Cielesna grafika” podkreśla prawo do życia bez przemocy seksualnej, jak również prawo wyboru macierzyństwa. Podkreśla „inność”, której artystka osobiście doświadczyła w Japonii, gdyż legitymuje się chińskim paszportem.

              Madhu Malhotra, dyrektor programu płci, seksualności i tożsamości „Amnesty International” powiedział: „ Wszyscy powinniśmy móc korzystać z prawa do decydowania o własnym ciele, zdrowiu, życiu seksualnym i tożsamości, bez strachu, przymusu i dyskryminacji ".

              Na świecie jeszcze wiele brakuje do realizacji tych praw. W Kongo 65% kobiet zgłosiło, że ich pierwsze doświadczenie z seksem było gwałtem, a takie kraje jak Jemen, Brunei, Sudanie i Afganistanie nadal orzekają karę śmierci za stosunki homoseksualne.

Fotografie czy malarstwo?

Alyssa Monks urodziła się w 1977 r. w w Ridgewood (New Jersey), a malować zaczęła jako dziecko. Potem studiowała w The New School w Nowym Jorku i Montclair State University i zdobyła licencjat w Boston College (1999 r.). Później pobierała naukę w Lorenzo de'Medici we Florencji. Po studiach sana uczyła malarstwa New York Academy of Art., Montclair State University i Lyme Academy College of Fine Arts.

Malarstwo Alyssy Monks wpisuje się w hiperrealizm najczystszej próby. Jej obrazy zachwycają precyzją i fotograficzną wręcz dokładnością szczegółów. Na portretowanych twarzach widać nie tylko zmarszczki, ale dosłownie pory skóry. Nie ma dla niej trudności technicznych. Włosy, para wodna, szkło czy kropla wody nie stanowią dla niej żadnego problemu. 

Doskonale oddaje również całe sceny czy krajobrazy. Zdecydowana większość oglądająca jej prace ulega złudzeniu, że są to fotografie.

Obecnie mieszka i maluje w Brooklynie, w Nowym Jorku.

Kolorowanie rysunków – sztuka i terapia

            Fred Giovannitti mieszka w Delaware (USA) wraz z żoną Heather i trójką dzieci. Z zawodu jest inżynierem środowiska, opracowuje projekty i strategie marketingowe zarówno na zlecenie korporacji jak i osób prywatnych. Jest też znanym wynalazcą (m.in. oczyszczanie oleju, likwidacja wycieków ropy na oceanie) i filantropem. Niejako poza zawodową pasją jest dla niego artystyczny tatuaż i kolorowanie wykonanych przez swoje dzieci rysunków. 

 

    

           Rysunki koloruje podczas trzygodzinnych lotów do Las Vegas (Nevada), gdzie ma pracownię. Spędza tam dziesięć dni w miesiącu. Początkowo używał tylko kredek, potem „pracował” na swoim iPadzie w programie ArtStudio. Dzieci pozostawiają mu wybór kolorów, wykonują tylko szkice. 

 

              Gotowe prace umieszcza na portalu Reddit jako Tatsputin, ma również dwa profile na Instagramie. Zaowocowało to również swoistą terapią artystyczną, rozwijającą współczucie i empatię, którą propaguje i poleca.